เรื่องของ "เรา" กับ "เขา"

เวลาเขียนรายงาน การเขียนคำนำจะเป็นอะไรที่ยากมาก จนกระทั่งเราเริ่มใช้คำว่า "เพื่อให้ผู้สนใจได้ศึกษาค้นคว้าต่อไป ถ้าผิดพลาดประการใดก็ขอ...บลาๆๆๆ ไว้นะที่นี้ด้วย"

แต่คำนำของเรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องสำเร็จรูปแบบที่จะทำส่งๆไปแบบนั้นได้...

เอาล่ะ ขอเขียนคำนำแบบใช้สัญชาตญาณเยอะๆหน่อยแล้วกัน 

ก็...อะแฮ่ม... เรื่องๆนี้เป็นเรื่องที่ "เรา" เขียนเกี่ยวกับ "เขา" ผู้ชายที่ในเวลานี้อยู่ในความคิดมากกว่าใครทั้งหมด ถึงนี่ไม่ใช่รักครั้งแรกแต่ก็เป็นครั้งแรกที่ความรักของ"เรา"เป็นตัวเป็นตน อยากให้มันเป็นครั้งสุดท้ายหรืออย่างน้อยๆก็อยากให้ช่วงเวลาเหล่านี้ก่อน ที่เราจะจากกันเป็นช่วงเวลาที่เราไม่ได้คิดว่ามันสำคัญอยู่แ่ค่คนเดียว

เราเลยอยากเตรียมตัวไว้ เรียนรู้อะไรหลายๆอย่างจากสิ่งที่ผ่านไปแต่ละวันแต่ละช่วงเวลา เขียนขึ้นมาเป็นเรื่องของ "เรา" กับ "เขา"

เพื่อที่ว่าซักวันหนึ่ง...ถ้าอะไรหลายๆอย่างนั่นมันพร้อมแล้ว ไม่ว่ามันจะเดินไปในทางไหน

เราจะส่งเรื่องๆนี้ให้เขา

พร้อมกับคำว่า "ขอบคุณ"