เรื่องของ "เรา" กับ "เขา"

หลังจากที่เราประสบความสำเร็จในการได้อีเมล์เขามาแล้ว (ทั้งที่จริงๆแล้วเขาอ่านไดอารี่อกหักของเราจนสงสารจะปลอบใจนั่นแหละถึงได้ให้มา)

อันต่อมาก็คือ เบอร์โทรศัพท์ค่ะ!

(เอ่อ...มีใครรู้สึกไหมว่าเหมือนเราเป็นผู้ชายกำลังไล่ตามจีบสาวอยู่เลยเนี่ย)

(คิกๆ สาวอายุมากกว่าซะด้วย)

อันนี้เกิดจากเขาจะแวะมาทำธุระแถวคณะเรา แล้วเราก็ขอซื้อซีดีวงของเขามาก่อนหน้านี้แล้ว (เพลงเพราะมาก ขอโฆษณา) เขาก็เลยจะเอาซีดีมาให้

"เอาเบอร์พี่ไปดีกว่า ... เอาเบอร์เรามาด้วย"

โฮะ โฮะ โฮะ ได้เบอร์มาโดยยังไม่ทันจะขอ (เย้)

แล้วในวันนั้นเอง แผนชวนเดทก็เริ่มขึ้น! (ไม่ใช่แผนหรอก...แบบว่า...เอ้อ...บังเอิญน่ะค่ะ)

ก็...เขาแวะมาทำธุระที่คณะเราแล้วก็เดินไปป้ายรถเมล์ด้วยกัน

อยู่ๆเขาก็พูดขึ้นมาว่า "อยากดูหนังเรื่องนั้นจังเลย ชื่ออะไรนะ เรื่องนั้นน่ะ"

"เอ็นช้านเต็ดรึเปล่าคะ หนูอยากดูเหมือนกัน"

"เน้อๆ"

"ช่าย"

แล้วก็เงียบ...

เงียบค่ะ...เงียบเลย จบบทสนทนา

จนรุ่นพี่ที่เดินอยู่ด้วยกันทนไม่ไหวพูดขึ้นมาว่า "ทำไมไม่ไปดูด้วยกันซะเลยล่ะ"

ประเด็นคือ รุ่นพี่คนนั้นชอบ "เขา" อยู่เหมือนกัน แถมเราก็ดันอายขึ้นมาซะด้วย เราก็เลยพูดออกไปแบบไม่ได้คิด

"อ๊า...อย่าเลย อย่าเลย เดี๋ยวหนูว่าอาจจะไปดูกับเพื่อนน่ะค่ะ"

แต่แน่นอน...ในใจเราไม่ได้คิดแบบนั้น ! ชวนสิคะ พี่ขา ชวนหนูไปหน่อยๆๆๆ (เสียงกรีดร้องในใจ) เราก็เลยกะว่า คืนนี้ล่ะ เล่นเอ็มเมื่อไหร่ต้องหาทางทำให้เขาชวนเราไปดูหนังให้ได้! (ป๊าด)

และแล้ว...

เราก็พยายามทั้งหว่านทั้งล้อม ชักแม่น้ำทั้งห้า วนไปวนมาพยายามส่งกระแสจิตให้เขาชวน

จนในที่สุดก็ตีสอง...(คุยกันตั้งแต่สามทุ่มสี่ทุ่ม)

แต่จริงๆมันเพราะว่าเขาคุยสนุกด้วยแหละ เลยคุยเพลินออกนอกเรื่องไปหลายที

และแล้ว(อีกครั้ง) ประโยคเด็ดก็มาถึง เมื่อเขาถามเราว่า...

"ไปดูกับใครมั่งอ่ะ"

"ไม่แน่ อาจจะโทรงัดเพื่อนออกจากเตียงค่ะ พี่ละคะ"

"ถามว่าไปดูกับใครอ่ะเหรอ"

"ค่ะ"

"ไม่รู้จิ"

....

เงียบ...

และแล้วในตอนนั้นเอง เราก็น็อตหลุด

"โอ๊ยยยย พี่อ่ะ เลิกแกล้งติงต๊องได้แล้ว (โหมดปรอทแตก เอาชนะความกลัวอย่างรวดเร็ว) ไป ดู ด้วย กัน ไหม คะ"

เขาก็ เอ๊ย เปล่าแกล้งซะหน่อย

"ก็ไหนว่าจะไปดูกับเพื่อน"

"หนูบอกว่า จะโทรไปงัดเพื่อนออกจากเตียง ...เอาเถอะ โทรไปขุดมันออกมาจริงๆเลยดีกว่า"

"...อ้าว...ไปดูกับพี่ป่ะล่ะ"

โอ๊ย...อ้อมโลกมาชั่วโมงนึง รอคำนี้เนี่ยแหละ!

แล้วเราก็"ว่าจะ"ไปดูหนังกัน

"ว่าจะ" นะคะ

เพราะเขาดันเกิดตื่นสายและต้องเตรียมตัวแสดงคอนเสิร์ต

ผลก็คือ...เลี้ยงฟูจิหลังจากที่เราต้องไปแก่วอยู่กับเพื่อนๆแทนหลายชั่วโมง

ตอนแรกก็โมโหนะ แต่พอเห็นหน้าเขาปุ๊บ คำๆแรกที่ออกจากปากเรากลับกลายเป็น

"กินข้าวรึยังคะเนี่ย"

จากที่ว่าจะงอน ก็กลายเป็นขำแทน

แล้วเราก็ไปกินข้าวด้วยกัน พึ่งรู้ว่าเก้าอี้สองที่ของฟูจิมันแค๊บแคบแฮะ

ตอนนั้นก็กินไปตื่นเต้นไป ไม่รู้ว่าจะทำตัวยังไงดี เอามือไปไว้ตรงไหน มองที่ไหน

แล้วในตอนนั้นเอง เราก็ได้จุดพักสายตาค่ะ

ตาของเขา...สีสวยมากๆเลยล่ะ

สีน้ำตาลอ่อน แต่มองไม่เห็นรูม่านตา...

แปลกใช่ม๊า มีคนบอกว่าตาที่ไม่เห็นรูม่านตามันน่ากลัว แต่ตาเราก็เป็นแบบนั้นเหมือนกัน แต่เป็นสีน้ำตาลเข้ม เวลาส่องกระจกเราก็ชอบมองสีตาตัวเองบ่อยๆ

รู้ตัวอีกทีเขาก็หน้าแดงไปแล้ว

ฮิๆ เวลาเขาเขิลนี่น่ารักเป็นบ้าเลย

แล้วเราก็ไปโรงละครด้วยกัน

เดทแรกของเราจบลงเท่านี้

ตลกดีเนอะที่ช่วงเวลาไม่กี่ชั่วโมงนั่น จะทดแทนเวลาน่าหงุดหงิดทั้งหมดนั่นไปได้...

แค่คิดถึงก็มีความสุขแล้วล่ะค่ะ